“ഇന്ന് ചെലപ്പൊ മഴ പെയ്തേക്കും“. ആകാശത്ത് പതിവിന് വിപരീതമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട കാര്‍മേഘങ്ങളെ നോക്കി പാലക്കാട്ടുകാരന്‍ ഷാഹുല്‍ ഹമീദ് അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അറിയാതെ ഉള്ളൊന്നു കുളിര്‍ത്തു. ഇവിടെ ഈ മരുഭൂമിയില്‍ മഴയെന്ന് പറയുന്നത് കൊണ്ടാടപ്പെടേണ്ട ഒരു സംഭവമാണ്. വര്‍ഷത്തില്‍ ഒന്നോ രണ്ടോ വട്ടം മാത്രം സംഭവിക്കുന്ന ഒരപൂര്‍വ്വ സംഗതി. മഴയുടെ മഹോത്സവമാസ്വദിക്കാന്‍ മഴക്കാലം നോക്കി നാട്ടില്‍ പോകുന്ന എനിക്ക് ഇവിടെ വീഴുന്ന ഓരോതുള്ളി മഴനീരും പറഞ്ഞറിയിക്കാനാകാത്ത ഒരനുഭൂതിയാണ്. “മഴ”, ഹാ.. എത്ര മനോഹരമായ വാക്ക്. ഇവിടെ ഈ ചുട്ട് പൊള്ളുന്ന ഊഷരഭൂമിയിലിരുന്ന് മഴയെക്കുറിച്ചോര്‍ക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ മനസ്സില്‍ ഓര്‍മ്മകളുടെ മധുമഴ പെയ്യുന്നുണ്ട്. ഋതുഭേദങ്ങളുടെ സംഗീതം നഷ്ടമായ ഞങ്ങള്‍ മരുഭൂമിയുടെ തടവുകാര്‍ക്ക് പ്രകൃതി ഒരോര്‍മ്മത്തെറ്റുപോലെ കൊണ്ട് തരുന്ന മഴമേഘങ്ങള്‍ സമ്മാനിക്കുന്ന ഗൃഹാതുരത്വം, അനിര്‍വ്വചനീയമാണത്. ചുട്ടുപഴുത്ത മണല്‍ത്തരികള്‍ക്ക് മേലെ മഴത്തുള്ളികള്‍ വീണാല്‍ നാട്ടില്‍ പുതുമഴപെയ്യുമ്പോള്‍ മണ്ണില്‍ നിന്നുയരാറുള്ള നറുമണത്തിനായി ഞാന്‍ മൂക്കുവിടര്‍ത്തി നടക്കാറുണ്ട്. പക്ഷെ ചത്തുണങ്ങിയ മണല്‍ത്തരികളെയുണര്‍ത്താന്‍ സാക്ഷാല്‍  അമൃതവര്‍ഷത്തിനുമാവില്ലെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞാനാ പരിപാടി നിര്‍ത്തി. ഇതിവിടെ മരുഭൂമിയിലെ കഥ.  കിലോമീറ്ററുകളോളം ഒരു മണല്‍ത്തരിപോലും പുറത്ത് കാണാനാവാത്ത വിധം കോണ്‍ക്രീറ്റില്‍ പൊതിഞ്ഞു വെച്ച വന്‍പട്ടണങ്ങളിലെ കഥയും വ്യത്യസ്ഥമല്ല. മഴയെന്ന വികാരം അവിടെയുള്ള മലയാളികളുടെ ഗൃഹാതുരത്ത്വത്തെ എത്രമാത്രമുണര്‍ത്തുമെന്ന് ഒരിക്കല്‍  ഞാന്‍  കണ്ടറിഞ്ഞതാണ്. അന്നൊരു മഴ ദിവസം, അബുദാബിയിലെ ഒരു റെസ്റ്റാറന്റിലിരുന്ന് ഒരു ചുട് കാപ്പി ആസ്വദിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് ഞാനാ കാഴ്ച് കണ്ടത്.  അപൂര്‍വ്വ വിരുന്നുകാരനായ മഴയെ കണക്കിലെടുക്കാതെ നിര്‍മ്മിച്ച രാജവീഥികള്‍ ഒരു ദിവസം നിറുത്താതെ പെയ്ത മഴയില്‍ നിറഞ്ഞ് ഒരു തോടായി മാറിയിരുന്നു. വെള്ളം കെട്ടി നിന്ന് റോഡില്‍ മുന്നോട്ട് നീങ്ങാനാവാതെ നിര്‍ത്തിയിട്ട കാറില്‍ ഡ്രൈവിങ് സീറ്റിലിരുന്ന മദ്ധ്യവയസ്കന്‍ സൈഡ് ഗ്ലാസ് താഴ്ത്തി പുറത്ത് കെട്ടി നിന്ന മഴ വെള്ളത്തിലേക്കെന്തോ വെച്ചു. അത് ഒഴുകിപ്പോകുന്നത്  ഒരു കൊച്ചു കുഞ്ഞിന്റെ കൌതുകത്തോടെ അയാള്‍ നോക്കിയിരുന്നു. അതൊരു കടലാസ് വഞ്ചിയായിരുന്നു. പൂര്‍വ്വ സ്മൃതികളുടെ കടലാസുവഞ്ചി. തന്നോടൊപ്പം കാറിലിരുന്ന മകന്റെ നോട്ട് പുസ്തകത്തില്‍ നിന്ന് ഒരു താള്‍ ചീന്തിയെടുത്ത് എന്തോ വലിയ കാര്യം ചെയ്യും പോലെ മടക്കി കളിവഞ്ചിയുണ്ടാക്കിയ ആ അഛനെ മകന്‍ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കിയുരുന്നിട്ടുണ്ടാവണം

.